Remi

 Ze hadden hem Remi genoemd naar de gelijknamige hoofdpersoon in het boek 'Alleen op de wereld', geschreven door Hector Malot. Ze hadden hem gevonden op de stoep aan de Duinwijckweg 1 te Bloemendaal. Daar lag hij dan. Grijsblauwe ogen, donkerblond haar en een rond gezichtje. Naast hem stond een flesje melk. Hij kon geen kant op. Hij maakte geen kans. Wat zou er door die jonge moeder heen zijn gegaan toen ze haar kleine jongen achter moest laten? Hoe radeloos moet je zijn? Ik probeer het mij in te denken, maar ik blokkeer.

In oktober 1942 ging Henk van de Bunt de kleine Remi inschrijven in het bevolkingsregister. Ze noemden hem Remi van Duinwijck. 

De vondst van het vondelingetje verspreidde zich als een lopend vuur. Op 20 oktober verscheen onderliggend bericht in de Haarlemse courant. Ook de Duitse sicherheitsdienst kreeg er lucht van. De adoptieouders werden verplicht gesteld zich te melden in Amsterdam. De adoptiemoeder verklaarde dat het geen Joods kind was, want hij was niet besneden.

Helaas kwamen ze er niet onderuit. Het echtpaar van de Bunt moest zich melden samen met de baby Remi. Het Joodse kind werd hen afgenomen. Hij was nog maar 8 maanden oud en kwam in de Hollands schouwburg terecht. Al gauw werd hij het lievelingetje van iedereen, ook van de Duitse bewakers. Hij krijgt van hen een grote beer en een hobbelpaard. Hij schijnt zo 'bekend' te zijn geworden dat hij terug te vinden is in de film Süskind.

In april 1943 wordt hij naar Westerbork gevoerd. De beer gaat mee. Op 18 mei 1943 gaat hij op transport naar Sobibor. Hij zou 81 jaar oud zijn geweest. 

Ruim 70 jaar na de oorlog kreeg Remi een gezicht en werd zijn echte naam bekend: 

Koenraad Huib Gezang

Kijk naar de zeer indringende rapportage van Kruispunt 12-2-12

(svp: doorklikken

https://www.dailymotion.com/video/xwq3qd

Voor deze kleine dappere man en zijn grote broer wil ik lopen omdat dit nooit meer voor zou komen!